من جمله در اين سوره مباركه در شصت آيه بيان فرموده . وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى اين نداى الهى بعد از بسيارى از حالات موسى بوده كه در ساير سور بيان شده از زمانى كه در رحم مادرش بوده و حملش مخفى بود و پس از ولادتش در صندوق گذاردند و ، در رود نيل انداختند . و فرعون التفات كرد و خداوند او را بمادرش عودت داد تا زمانى كه آن قبطى را كشت و خواستند او را بكشند فرار كرد و به طرف مدين رفت و براى دختران شعيب سقايت كرد و نزد شعيب رفت و مدتى نزد شعيب بود و دختر شعيب را ازدواج كرد و پس از انقضاء مدت قرار داد با اهلش حركت كرد و در شب تاريك در پاى كوه آتشى مشاهده كرد به طرف كوه رفت و از درخت نورى ظاهر بود خطاب رسيد : فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً وَ أَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى - الآيات ( طه آيه 12 ) وَ إِذْ نادى رَبُّكَ امريه الهيه رسيد و خداوند مقام نبوت و رسالت به او عنايت فرمود و نداى الهى رسيد ( موسى ) بحضرتش : أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ظالمين فرعون و فرعونيان و قبطيان و اهل مصر بودند و ظلم آنها از حد گذشت تا درجه‌اى كه فرعون دعوى الوهيت و ربوبيت كرد و نداى « أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى » از او ظاهر شد و نسبت به بنى اسرائيل بسيار اذيت و آزار نمود ، مردان آنها را به اعمال شاقه وادار كرد ، پسران آنها را سر ميبريد كه مبادا موسى بوجود آيد ، زنهاى آنها را بكنيزى و كلفتى اتخاذ كرد ، بقول مثنوى : صد هزاران طفل سر ببريده شد * تا كليم اللَّه موسى ديده شد هم ظالم بدين بودند و هم ظالم بنفس و هم ظالم به غير . [ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 11 ] قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ ( 11 ) سه فرعون داريم : فرعون خليل اللَّه اسمه سنان و معروف به نمرود و فرعون يوسف اسمه ريان بن الوليد و فرعون موسى اسمه وليد بن مصعب و بين زمانى كه يوسف داخل مصر شد تا زمانى كه موسى داخل شد چهار صد سال طول كشيد و فرعون موسى سيصد سال عمر كرد و در زمان او انبياء كه اوصياء خليل الرحمن بودند در بنى اسرائيل بودند و فرعون دعوى الوهيت داشت و خداوند چون امر فرمود موسى را كه برود قوم ظالمين را دعوت